Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2013

Μιλώντας για ταινίες...



Είναι πραγματικά περίεργο, πόσα πράγματα μπορεί να σε κάνει να νιώσεις μια ταινία… Ακόμα ένα Σαββατόβραδο αποφάσισα να μείνω σπίτι, να φτιάξω pop-corn και να δω.. τηλεόραση. Οι επιλογές είναι άπειρες (μιας και το internet σου παρέχει απίστευτες εναλλακτικές όταν σε απογοητεύει το πρόγραμμα της τηλεόρασης) και η μια καλύτερη από την άλλη. Για κάποιο λόγο είπα ,για ακόμα μια φορά, να τιμήσω την κατηγορία των ρομαντικών ταινιών και η αναζήτηση μου με οδήγησε στο ‘The vow’ ή αλλιώς ‘Έρωτας από την αρχή’. Σχεδόν μια ώρα και τριάντα λεπτά αργότερα το τραγούδι του τέλους με βρίσκει, συνεπαρμένη αγκαλιά με το μαξιλάρι μου… ‘Τι υπέροχο πράγμα οι ταινίες’.
Πραγματικά θα μου πείτε, καλύτερα να ζεις την πραγματική ζωή, παρά να τη βλέπεις στην τηλεόραση, καλύτερα να περνάς το χρόνο σου δημιουργικά παρά να τον σπαταλάς μπροστά από το χαζοκούτι! Δε διαφωνώ, είναι άσχημο πράγμα να μένεις άπραγος και να χαζεύεις εικόνες που περνούν από μπροστά σου χωρίς να μπορείς να κάνεις τίποτα, παρά μόνο να κοιτάς… Εντάξει μέχρι εδώ συμφωνούμε, αλλά δε μιλάω ακριβώς γι’ αυτό.. Μιλάω για τη δημιουργική της πλευρά, για όσα δηλαδή σε κάνει να σκέφτεσαι και κυρίως να νιώθεις. Συναισθήματα, ανησυχίες και ότι άλλο έχει κρυφτεί μέσα μας, είτε γιατί η καθημερινή επιβίωση το θέλησε έτσι, είτε γιατί εμείς οι ίδιοι δεν θελήσαμε να το αντιμετωπίσουμε. Και  κάπως έτσι ερχόμαστε στο θέμα μας..
Βλέποντας μια ταινία, ταυτιζόμαστε με τους πρωταγωνιστές, βιώνουμε τις ανησυχίες, τις συγκινήσεις και όλα τους τα συναισθήματα. Μπαίνουμε στη θέση τους και μέσω της δικής μας κρίσης και αντίληψης, αντιλαμβανόμαστε τα όσα διαδραματίζονται σα να τα ζούσαμε εμείς. Αυτή ακριβώς είναι η διαδικασία μέσα από την οποία, ερχόμαστε αντιμέτωποι με καταστάσεις που αποφεύγουμε ή δεν έχουμε ποτέ σκεφτεί, πως θα ήταν αν καλούμασταν εμείς να τις αντιμετωπίσουμε... Έτσι, μαθαίνουμε καλύτερα τον εαυτό μας, τα πιστεύω μας και αντικρίζουμε κατάματα τα συναισθήματα μας, τόσο αυτά που πιστεύουμε ότι νιώθουμε όσο και αυτά που κρύβουμε κάπου μέσα μας, πολύ πολύ καλά!!
Και κλείνοντας, γιατί η ώρα πέρασε, αναρωτιέμαι μήπως θα μπορούσαμε να πούμε ότι  ισχύει το «Δείξε μου την αγαπημένη σου ταινία, να σου πω ποιος είσαι…»  Ποιος ξέρει…!!

Και ένα τραγουδάκι για να κοιμηθούμε όλοι γλυκά!!










Καλό μήνα σε όλους....!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου